خودکشی یا تسلیم؟
حکومت دینی، با خاستگاه و آرمان اسلام و اسلامگرایان، به بستر رشد و پروار شدن شبکههای مافیایی در سطح کشوری و بینالمللی تبدیل شده است. چنین خاستگاه دینی و آرمان سیاسی، در تضادی آشتیناپذیر با منافع و آرمانهای ملی، تاریخی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ایرانیان قرار دارد.
اسلامگرایان مختارند برای اسلام و فرقههای خود هزینه کنند، اما مجاز نیستند مردم و میهن ما را ابزار آرمانهای ارتجاعی و دستنیافتنی خود سازند.
جنگ هشتساله با عراق و جنگ کنونی، خاستگاه در اسلام سیاسی دارد و با هستی ایران و ایرانیان در تضاد است.
ایران در جریان انقلاب «زن زندگی آزادی»، عملن از مدار کشورهای اسلامی خارج شد. این برونرفت، در مضمون و در سطح جامعه تحقق یافته است. اما در شکل سیاسی، همچنان تضاد میان جامعهای لائیک، دموکرات و میهندوست با رژیمی دینی، دینمدار، پیشاقرونوسطایی و اشغالگر پابرجاست و پیروزی نهایی ایرانیان، منوط به برچیدن حکومت اسلامی است.
جنگ، ابزاری برای پنهانسازی این واقعیت تضاد میان ایرانیتی در حال شکوفایی و اضمحلال، فروپاشی و پایان حکومت دینی است.
حکومت اسلامی، بیشرمانه ایران و ایرانیان را ابزار اندیشههای پوسیده و ارتجاعی کرده و ملت ایران میبایستی با ادامه مسیر انقلاب «زن زندگی آزادی» خود را از مدار سیاستهای اسلامیزاسیون نجات دهد.
یکی از علل مهم جنگ کنونی، پاسخ آمریکا، اسرائیل و متحدانشان به سیاستها، تهدیدها و اقدامات ۴۷ ساله رژیم دینی تروریستی حاکم بر ایران بوده است.
این جنگ، در گوهر خود، جنگ مرگ و زندگی نظام، جنگ داخلی حکومت اسلامی علیه انقلاب «زن زندگی آزادی» و علیه جهانیان است.
حکومت اسلامی بایستی در برابر اراده ملت ایران تسلیم گردد و تصمیم در مورد سرنوشت کشور را داوطلبانه به ملت ایران واگذار کند.
رژیم اسلامی با تسلیم شدن در برابر ملت ایران و سپردن قدرت به نمایندگان جامعه مدنی، در عمل به مسیر خودکشی حکومتی، ویرانی ایران و مرگ شهروندان ایران و اسرائیل پایان میدهد.
سه راه در برابر حکومت اسلامی قرار دارد:
۱- در جنگی نابرابر که محکوم به شکست است، ادامه دهد و خودکشی را بپذیرد.
۲- ذلیلانه تسلیم آمریکا، اسرائیل و متحدانشان شود و تسلیم نامه ننگینی را امضا کند.
۳- در برابر ملت ایران تسلیم گردد و قدرت را مسالمتآمیز به شهروندان منتقل کند.
ما مبارزه میکنیم تا گزینه سوم را به حکومت اسلامی تحمیل نماییم.
اقبال اقبالی
۲۲ مارس ۲۰۲۶
