روزهای سخت مردم برای بقا؛ تکاپوی حکومت برای تداوم سلطه
نخست – مچاله شدن مردم
مردم دیگر فقط با فقر یا گرانی مواجه نیستند؛ مسئله به فرسایش همهجانبه زندگی تبدیل شده است. بخش بزرگی از جامعه هر روز انرژی خود را صرف ابتداییترین پرسش میکند: چگونه دوام بیاوریم؟ هنگامی جامعه ایرانی در تعیین سرنوشت خود و میهن عاملیت ندارد و کرامت انسانی، امنیت اقتصادی، امید به آینده و امکان برنامهریزی برای زندگی یکییکی فرسوده میشوند، شهروند ایرانی به موجودی تبدیل میشود که پیش از هر چیز به راهکار زنده ماندن می اندیشد.
دوم – معضل زنده ماندن و تراکم خشم
اما جامعهای که همواره تحت فشار قرار میگیرد، گوشه نشینی آن کوتاه مدت است. در چنین شرایطی پروسه انباشت خشم سپری می شود. مسئله امروز فقط نارضایتی نیست؛ شکاف میان مردم و حاکمیت به تجربهای روزمره تبدیل شده است. خطر اصلی برای حکومت شاید همین باشد: جامعهای که برای بقا میجنگد، همزمان در جستجوی چرایی شرایط کنونی و راه برون رفت است.
سوم – حکومت سرنیزه و شبکههای نیابتی
رژیم اسلامی بیش از پیش به ابزارهایی نظیر سرکوب، امنیتیسازی جامعه و اتکا به ساختارهای فرسوده ایدئولوژیک و شبکههای نیابتی منطقهای تکیه می کند. حکومت در توهم جلب رضایت مردم است، در حالیکه در اذهان عمومی، روزانه کلیت نظام به منجلاب تاریخ فرستاده می شود و ملت ایران از حکومت اسلامی، اسلام سیاسی و حکومت های آمرانه عبور کرده است.
چهارم – بغرنج سیاست: حفظ ایران نیرومند و برچیدن حکومت دینی
اما درست اینجاست که سیاست با یک پرسش دشوار روبرو میشود: چگونه میتوان به حکومت اسلامی پایان داد، بیآنکه ایران در معرض فروپاشی، تجزیه، جنگ داخلی یا خلأ قدرت قرار گیرد؟
پاسخ را نباید در انتخاب میان «ایران» و «آزادی» جستوجو کرد. مسئله دقیقن برعکس است: هدف باید ایرانی نیرومند، یکپارچه، امن و آزاد باشد؛ و تغییر نظام باید وسیلهای برای رسیدن به چنین ایرانی باشد.
از این منظر، سیاست مسئولانه همانا تفکیک ایران از حکومت اشغالگر اسلام و اسلامگرایان است. باید میان کشور و حکومت مرز روشنی کشید: حکومتها میآیند و میروند؛ ایران باید بماند، و بهتر و نیرومندتر از گذشته بماند.
مسئله اصلی امروز شاید همین باشد: مردم در این روزهای سخت برای بقا می جنگند و حکومت در تکاپو برای تداوم سلطه است. آینده ایران نباید گروگان بقای هیچ حکومتی باشد. ما تجارب غنی در مبارزه علیه استبداد داریم که فشرده آن در ادامه انقلاب «زن زندگی آزادی»، تبلور یافته است. این انقلاب مشعلی ست که از پتانسیل عظیم برای همبستگی ملی ایرانیان، ساختن آینده بهتر و حضور مثبت درجامعه جهانی برخوردار است.
در بزرگداشت چهارمین سال آغاز انقلاب «زن زندگی آزادی»، بر وظیفه شهروندی خود برای پیروزی انقلاب تاکید کرده و نخستین گام آن، برچیدن حکومت اسلامی است.
اقبال اقبالی
17.09.2026
